Reacties
Verslagje van Stefaan Segaert.
OMDAT IEDEREEN VAN DE WERELD IS ...HART BOVEN HARD EEKLO UIT DE STARTBLOKKEN
Een prachtige zaal in café De Ramblas op één hoog, hartje Eeklo. Een parel eigenlijk.Een voorstelling van Klarremieke en Steven Vromman die ontroert, ons in beweging zet, het verzet en de verbeelding aanwakkert. Subtiel, kwetsbaar, existentieel.Een voorstelling over kwaadheid, verdriet, moed, angst, actieve hoop.Poolse vrouwen die de kap van een oerbos tegenhouden, het raakt me. Klarremieken die fietst om 12.000 bomen te planten in Aalst, Zottegem, Brugge. Het raakt me. Erg belangrijke vragen die er meer dan ooit toe doen. Wat maakt je blij? Wat heeft de wereld nodig? Wat zijn je talenten en wat geeft je voldoening? Je ikigai op het spoor komen. Amor Mundi van Arendt maar dan heel concreet.
"Jullie bijdrage in ons weekend was rijkelijk en meesterlijk troubadourschap van Actieve Hoop; Aho!"
"Een fijne manier om via zang en 'vertellementen' dieper te duiden in wat ons bezig houdt."
"Ik wil hier met mijn kinderen naar toe"
"Deugddoend – raakte diep – link met IKIGAI was simpel maar fijn, eentje om mee te nemen,…"
" Ik wou nog even delen hoe ik heb genoten van jullie voorstelling. Een top duo, met een krachtige boodschap"
"Het was mooi, interessant, wervend, troostend, aanstekelijk, artistiek, plezant, ontroerend, enzEn het blijft hangen."
"Eerst en vooral een hartelijke gemeende proficiat met jullie voorstelling 'heel de wereld'. Ik genoot ervan. Het greep me aan. Diepe wijsheid heel toegankelijk gemaakt, visueel, auditief en recht naar het hart. Mensen raken is wat jullie doen en is wat beweging brengt. Geen intellectuele praatjes of vingergewijs. Diepere wijsheid vertrekt vanuit verbondenheid met onszelf, de wereld en het universum."
"Wat hebben we genoten van jullie kwetsbare, krachtige, hoopgevende en verbindende voorstelling vorige donderdag! Dankjewel om dit te brengen."

ingezonden door een toeschouwer...
Met de inspiratie van jullie voorstelling heb ik onderstaand gedicht geschreven:*Heel de wereld*
Hoe maak je
Wat kapot is heel
Dat je nauwelijks kunt vatten
Met beide handen
Noch in je hoofd
Hoe herstel je
Wat onherstelbaar wordt
En alles dat zou
Het verschil kunnen maken
Allang niet meer gelooft
Hoe red je
Wat van waarde is
Terwijl je weet
Dat het onophoudend
Leeg wordt geroofd
Hoe ontsteek je
Wat moet vlammen
Toch steeds beseft
Dat de noodzaak wel brandt
Maar het vuur lijkt gedoofd
Hoe hou je vol
Wat onder druk staat
Ga, heel de wereld
Je had het nog zo
Aan jezelf beloofd